Językiem staroangielskim posługiwali się i zapisywali go Anglosasi w Anglii mniej więcej od V do XI wieku. Jego alfabet opierał się na łacinie, ale zawierał charakterystyczne litery, takie jak ash (æ), eth (ð), thorn (þ) i wynn (ƿ); współczesne wydania używają również makronów i spółgłosek z kropką do oznaczania długości samogłosek i wymowy. Ta klawiatura pozwala wpisywać i kopiować te znaki Unicode, w tym długie s (ſ) i znak tironiański et (⁊), a następnie przejść do tłumacza języka staroangielskiego.
Jak używać klawiatury staroangielskiej
Step 1
Wybierz litery staroangielskie
Dotknij klawisza, aby wstawić literę staroangielską w bieżącym położeniu kursora.
Step 2
Edytuj tekst
Używaj klawiszy Shift, Spacja, Enter i Backspace albo edytuj tekst bezpośrednio w polu tekstowym.
Step 3
Kopiuj i używaj
Skopiuj tekst do notatek, na lekcje lub do dokumentów albo przejdź do tłumacza języka staroangielskiego.
FAQ
Pytania dotyczące klawiatury staroangielskiej
Odpowiedzi na pytania o wpisywanie, kopiowanie i używanie liter staroangielskich online.
Czy ta klawiatura staroangielska jest bezpłatna?
Tak. Ta klawiatura staroangielska online jest bezpłatna i nie wymaga pobierania ani zakładania konta.
Czy muszę instalować klawiaturę staroangielską?
Nie. Wirtualna klawiatura działa w przeglądarce, więc możesz pisać po staroangielsku bez instalowania oprogramowania i zmiany ustawień urządzenia.
Jakie znaki staroangielskie są dostępne?
Klawiatura zawiera tradycyjny alfabet staroangielski, samogłoski z makronem, takie jak ā i ǣ, redakcyjne ċ i ġ, długie s (ſ) oraz znak tironiański et (⁊).
Jaka jest różnica między þ i ð?
Thorn (þ) i eth (ð) oznaczały spółgłoski zębowe, które obecnie najczęściej zapisuje się jako th. Pisownia staroangielska nie rozdzielała ich konsekwentnie według wymowy, dlatego ich użycie różni się w zależności od rękopisu i wydania.
Co oznaczają ċ i ġ?
Współcześni redaktorzy używają kropkowanych znaków ċ i ġ do oznaczania wymowy palatalnej. Pomagają one uczącym się odróżniać te dźwięki, ale w oryginalnych rękopisach staroangielskich nie były osobnymi literami.
Czym są ƿ, ſ i ⁊?
Wynn (ƿ) oznaczał dźwięk w, długie s (ſ) było historyczną formą litery s, a znak tironiański et (⁊) był częstym skrótem słowa and.
Czy mój tekst staroangielski jest przesyłany?
Nie. Wpisywanie i edytowanie tekstu odbywa się lokalnie w przeglądarce, a to narzędzie go nie przesyła.
Gdzie mogę używać skopiowanego tekstu staroangielskiego?
Tekst Unicode możesz wkleić do notatek, materiałów na lekcje, dokumentów, wiadomości, pól wyszukiwania lub tłumacza języka staroangielskiego.
