الفبای انگلیسی باستان

A

a · /ɑ/

A با ماکرون

ā · /ɑː/

Ash

æ · /æ/

در اصل یک حرفِ پیوندیِ ae بود که در انگلیسی باستان به‌عنوان واکه‌ای مستقل به کار می‌رفت

Ash با ماکرون

ǣ · /æː/

B

b · /b/

C

c · /k ~ tʃ/

معمولاً k خوانده می‌شود؛ در برخی بافت‌ها مانند ch تلفظ می‌شد

D

d · /d/

Eth

ð · /θ ~ ð/

برای آواهای th به کار می‌رفت و اغلب با thorn قابل‌جایگزینی بود

E

e · /e/

E با ماکرون

ē · /eː/

F

f · /f ~ v/

ممکن است میان دو آوای واکدار مانند v شنیده شود

G

g · /ɡ ~ j ~ ɣ/

بسته به بافت می‌توانست نمایانگر g، y یا آوایی سایشی باشد

H

h · /h ~ x ~ ç/

در آغاز واژه معمولاً h است؛ پس از برخی واکه‌ها سایشی

I

i · /i/

I با ماکرون

ī · /iː/

L

l · /l/

M

m · /m/

N

n · /n/

O

o · /o/

O با ماکرون

ō · /oː/

P

p · /p/

R

r · /r/

S

s · /s ~ z/

ممکن است میان دو آوای واکدار مانند z شنیده شود

T

t · /t/

Thorn

þ · /θ ~ ð/

برای آواهای th به کار می‌رفت و اغلب با eth قابل‌جایگزینی بود

U

u · /u/

U با ماکرون

ū · /uː/

Wynn

w · /w/

نمایانگر w است و در ویرایش‌های نوین اغلب به شکل w چاپ می‌شود

X

x · /ks/

Y

y · /y/

در انگلیسی باستان نمایانگر واکهٔ گردِ پیشین بود، نه yِ انگلیسی نوین

Y با ماکرون

ȳ · /yː/